Mijn ontmaagding: druppelplasjes en heupwiegende homo’s

Misschien komt het doordat ik vandaag mijn nieuwe BLØF-shirt draag en ik plotsklaps flink overmoedig ben geworden, maar ik heb nu dus het wonderschone idee om dagelijks een column vol te pennen. Waarom? Waarschijnlijk om gewoon aan mezelf te bewijzen dat ik weldegelijk kan schrijven. De onzekerheid omtrent mijn schrijfvaardigheid groeit, dus mijzelf iedere dag dwingen tot een openhartig, grappig en luchtig doch politiek zwaarwegend stukkie leek mij een geschikte vorm van zelfkastijding. En kijk, het lukt al aardig. Inclusief elitaire woorden, waar het ook een stuk eenvoudiger kon.

En jongens, ik moet toegeven, ik ben nog een column-maagd. En als vrouw zal ook bij deze ontmaagding de pijn mij ongetwijfeld niet bespaard blijven. Het einde zal dus waarschijnlijk niet bestaan uit tevreden gehijg en een natte lul, maar met een krampachtige glimlach en een pijnlijk druppelplasje op de wc.

Regel één in columnland is actualiteit. Deze regel breek ik maar meteen, want ik heb zin om over mijn ontmaagding te vertellen, want zo’n open-minded en ijskoffie drinkende millennial ben ik. Het is tegenwoordig helemaal een ding om openhartig te zijn over wat er tussen je benen afspeelt. Of het nu om haar, tongen of geslachtsdelen gaat, men deelt het maar al te graag. Ik ook. Ik flap soms openbaringen er sneller uit dan een potloodventer zijn lullemans.

“Ik ben een homo-pottenbakker-lippenlikker met een fetisch voor genderneutrale kleine tenenneukers.” Uit de kast komen met een seksualiteit die meer klinkt als een tropische ziekte is helemaal een ding het laatste jaar. En in een vrij land als Nederland is dat allemaal leuk en aardig. Tot bepaalde (lands)grenzen zijn Nederlanders een tolerant volk, maar aan een coming-out zitten ook regels verbonden. Eenmaal een kleine tenenneuker is altijd een kleine tenenneuker. Ho maar als je dan besluit toch voor een meisje uit Barneveld te gaan. “Want je was toch een homo-pottenbakker-lippenlikker en geen saaie hetero? Of ben je nu iets anders? Godverdomme, wat ben je nou?”

Aan de vrijheid om uit de kast te kunnen komen zitten dus ook verplichtingen. Wanneer je niet binnen het verwachte plaatje valt, zijn mensen teleurgesteld. Want iedereen wil toch een homo als beste vriendin? Met perfecte wenkbrauwen, vileine opmerkingen en swingende heupen op een heen en weer wiegende boot tijdens de gaypride. Voldoe je niet aan dit vriendinnen plaatje, ben eigenlijk geen goede homo. Bij een homo denken we eerder aan Geer en Goor dan aan een anale vrijpartij. Het gaat dus niet alleen maar om je geaardheid, maar ook hoe je er invulling aan geeft. Houd je dus vooral aan de gedragscodes, want voor je het weet moet je en public keer op keer opnieuw uit de kast komen met een nieuwe hippe tropisch klinkende seksualiteit.

Verdomme, toch nog actueel geweest. En mijn ontmaagding? De lul deed mij pijn. Hij brak eerst mijn hart en daarna mijn maagdenvlies.

Geef een reactie