Kort Verhaal | Soep met Ballen

Kort Verhaal | Soep met Ballen

Lege blikken worden gewisseld. De soep is op. De deksel eraf. De blikken zijn leeg, tot op de bodem met een vinger leeg gelikt. De soep werd na het openen van het blik direct in de pan gegooid, opgewarmd en naar binnen gelepeld. Een open blik met soep, een ideaalbeeld. De mens houdt echter meer van lege blikken, lege pannen en volle magen. Met de mens bedoel ik mijn directe medemens. In stervend Afrika bestaan ook lege blikken, maar geen volle magen. In opvangcentra bestaan ook lege blikken, maar geen volle magen. In mijn omgeving bestaan slechts lege blikken en volle magen.

Kort Verhaal | Rollen

Kort Verhaal | Rollen

Met dikke tranen rol ik weer naar huis. Mijn tas is vol. Mijn schouders krom naar voren gebogen. De enige warmte die ik voel komt van mijn blaas. Ik moet plassen, maar durf geen afscheid te nemen van de geliefde hitte die ik in mij voel. Ik strompel naar huis. Struikelend over mijn eigen voeten. Zijn alle tegels scheef en de straten langer? Of zijn mijn benen krom en mijn armen korter? Ik reik met mijn armen naar jou. Ik beweeg met mijn vingers. Ik leun naar voren. Ik verlang naar je. Ik mis je. Ik val.

Kort Verhaal | Gedroogd Fruit

Kort Verhaal | Gedroogd Fruit

Ik laat een bad vollopen. Tot 4.3 centimeter onder de rand. Er komt stoom van het wateroppervlak naar boven gedraaid en geslingerd. De figuren die ik in de stoom zie, zijn onregelmatig. Net als de brug van jouw neus. Voorzichtig dip ik mijn grote teen in het water. Godver. Mijn teen gloeit na van de hitte en begint te kloppen. Met een ritmisch dreunend gevoel herinnert mijn grote teen mij aan de hitte van het water. De golven in het water golven. De mensen op de straat mensen. De huilers bij Lenie ’t Hart huilen.